Napisane przez: Rzymianka | 2013/10/08

„Dni stwarzania” – czy trwały literalne 24 godziny?

Chociaż niektórzy powołując się na Księgę Rodzaju twierdzą, że wszechświat wraz z życiem na ziemi zostały stworzone w ciągu tygodnia, to jednak Biblia niczego takiego nie uczy. Już nawet w samej Księdze Rodzaju mamy przesłanki, by nie traktować  zwrotu „dzień stwarzania” jako okresu 24 godzinnego, gdyż wszystkie „sześć dni” stwarzania zostały określone „dniem” (okresem czasu), w którym Bóg uczynił niebo i ziemię.

„Oto dzieje niebios i ziemi w czasie ich stwarzania, w dniu, w którym Jehowa Bóg uczynił ziemię i niebo.” Księga Rodzaju 2:4

Czy Adam umarł w tym samym, literalnym dniu, w którym zlekceważył prawo Boga i zjadł owoc z drzewa poznania dobra i zła?

I Jehowa Bóg wziął człowieka, i umieścił go w ogrodzie Eden, aby go uprawiał i o niego dbał. I Jehowa Bóg dał też człowiekowi taki nakaz: „Z każdego drzewa ogrodu możesz jeść do syta. Ale co do drzewa poznania dobra i złaz niego nie wolno ci jeść, bo w dniu, w którym z niego zjesz, z całą pewnością umrzesz”. Księga Rodzaju 2:15-17

Jak podaje Księga Rodzaju 5:5 Adam żył 930 lat:

Tak więc wszystkich dni, które przeżył Adam, było ogółem dziewięćset trzydzieści lat; i umarł.”

Zwróćmy uwagę na zwrot „wszystkich dni, które przeżył Adam…” i nie pomijajmy faktu, że Księga Rodzaju została spisana po hebrajsku, a w tym języku wyraz „dzień” oznacza po prostu jakiś okres czasu. Może to być nieokreślony czas, jak w przypadku „dnia, w którym Bóg uczynił ziemię i niebo” jak i również określony czas, np. tysiąc lat:

 „Ale niech ten jeden fakt nie uchodzi waszej uwagi, umiłowani, że u Jehowy jeden dzień jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat — jak jeden dzień.” 2 Piotra 3:8 Czytaj dalej…

Napisane przez: Rzymianka | 2013/09/29

Imię Boga JHWH

Ludzie nie znają imienia Boga. Często nawet używają imienia Jehowa w sposób obraźliwy. Nic dziwnego, skoro zostało ono wyrugowane z większości przekładów biblijnych w Starym Testamencie a w Nowym Testamencie, w Objawieniu zachowało się jedynie w formie Alleluja, – co oznacza „wychwalajcie Jahwe”.  W przekładzie Nowego Świata przywrócono Imieniu Boga należne miejsce w Starym i Nowym Testamencie. Więcej szczegółowych informacji znajdziesz tutaj  http://pl.wikipedia.org/wiki/JHWH

W Liście do Rzymian 10: 13 czytamy, że „każdy, kto wzywa imienia Jehowy będzie wybawiony”( NW) .  Inne przekłady, które usunęły z większości ksiąg Imię Boże podają, np. „Albowiem każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony”(BT) .

I dalej, „ Ale jak będą wzywać tego, w którego nie uwierzyli?. A jak uwierzą w tego, o którym nie słyszeli? A jak usłyszą bez głoszącego? A jak będą głosić, jeśliby nie zostali posłani?” List do Rzymian 10: 14-15

No właśnie, jak ludzie mają wzywać imienia Boga skoro tego imienia nie znają?

Kiedy kogoś poznajemy, zazwyczaj chcemy wiedzieć jak ten ktoś ma na imię. Następnie zwracamy się do tej osoby używając jej imienia.

Co oznacza imię Boga? Imię Jehowa to forma niedokonana hebrajskiego czasownika hawáh – “stawać się”, która oznacza „On powoduje, że się staje”.

Imię Boże jest często przedstawiane w postaci tetragramu JHVH, JHWH lub też przy użyciu alfabetu fenickiego lub współczesnego hebrajskiego, który oparty jest na alfabecie aramejskim ( jak na powyższym rysunku).

Niedawno znalazłam w Internecie video zatytułowane Biblioteka Imienia Bożego. Obejrzyj i przekonaj się osobiście, jak często używane jest Imię Boże JHWH w różnych publikacjach.

Napisane przez: Rzymianka | 2013/09/28

Obyczaje niebiblijne – Kult zmarłych

Wigilia Wszystkich Świętych (angielskie) Halloween jest jednym z ważniejszych świąt obrządku satanistycznego. Pewna gazeta amerykańska określa, że święto to  „ jest dla świata przestępczego świętem religijnym, podczas którego sataniści składają ofiary a czarownice oddają się modlitwom albo organizują uczty dla umarłych”.  W tej samej gazecie zacytowano wypowiedź waszyngtońskiego wróżbity Bryana Jordana : „Chrześcijanie nie uświadamiają sobie, że obchodzą z nami nasze święto”.

Pisarz J. Garnier w książce pt. „Kult zmarłych” sugeruje, że owo święto może mieć korzenie w pradawnym potopie: „Do mitologii wszystkich starożytnych ludów wplecione są wydarzenia związane z potopem. Znaczenie tego argumentu podkreśla fakt, że ku pamięci tego wydarzenia obchodzą wielkie święto zmarłych nie tylko ludy mniej lub bardziej ze sobą powiązane, lecz także te, które dzieli ocean i całe stulecia. Ponadto wszyscy obchodzą to święto dokładnie albo mniej więcej w tym samym dniu, w którym według sprawozdania Mojżeszowego, rozpoczął się potop. To znaczy „siedemnastego dnia drugiego miesiąca” …

Rodz. 7:11-12 „W sześćsetnym roku życia Noego, w miesiącu drugim, w siedemnastym dniu tego miesiąca, w tymże dniu wytrysnęły wszystkie źródła ogromnej głębiny wodnej i otworzyły się upusty niebios.  I ulewa na ziemi trwała czterdzieści dni i czterdzieści nocy.”

…czyli miesiąca odpowiadającego w przybliżeniu naszemu listopadowi. ( J. Garnier, Londyn 1904, s. 4).” Czytaj dalej…

Napisane przez: Rzymianka | 2013/09/26

Czy Bóg ma imię własne?

Miliony ludzi zna modlitwę „Ojcze nasz”, w której Jezus polecił swoim naśladowcom modlić się o uświęcanie imienia Bożego. Ale czy Bóg ma imię? Wyznawcy wielu religii twierdzą, że brzmi ono „Bóg” albo „Pan” lecz nie są to przecież imiona własne. To tylko tytuły, takie jak „król” czy „prezydent”. Biblia uczy, że Bóg nosi szereg różnych tytułów. Uczy też, że ma On imię własne, które brzmi Jehowa.

W Psalmie 83:18 czytamy: „Ty, który masz na imię Jehowa, ty sam jesteś Najwyższym nad całą ziemią”.

W rzeczywistości w starożytnych manuskryptach biblijnych imię to występowało tysiące razy. Bóg chce żebyśmy znali Jego imię i się nim posługiwali. Przedstawił je nam za pośrednictwem Biblii.

Co ono oznacza? Czytaj więcej  http://www.jw.org/pl/nauki-biblijne/pytania/imi%C4%99-bo%C5%BCe/

200px-Crown_of_Italy_svgNie ulega wątpliwości, że ludzie zabiegają o dobry rząd, który byłby w stanie zaspokoić ich wszystkie potrzeby i oczekiwania. Jednak większość władców wykorzystuje swoje wysokie pozycje jedynie do samolubnych celów. Nawet osoby kierujące się szlachetnymi pobudkami nie zdołały zniwelować powszechnych problemów.

Ludzkość dalej żyje w atmosferze politycznego, społecznego i ekologicznego chaosu.

W jednym z czasopism napisano: “Nie położyliśmy kresu biedzie ani nie zaprowadziliśmy na świecie pokoju. Próbowaliśmy wszystkiego, od komunizmu do gospodarki wolnorynkowej, od Ligi Narodów do odstraszania nuklearnego. W obronie pokoju stoczyliśmy zbyt wiele wojen, by wierzyć, że umiemy położyć im kres.”

W ten sposób wyraźnie spełniają się słowa zanotowane w Biblii, a dokładnie w Księdze Kaznodziei 8:9 “Człowiek panuje nad człowiekiem ku jego szkodzie.”

Czy to oznacza, że sytuacja nigdy się nie poprawi?

Czy jest możliwe, aby władzę przejął ktoś odznaczający się samymi dobrymi cechami?

Krótko mówiąc, TAK. W Księdze Daniela 2:44 czytamy:

“A za dni tych królów, Bóg nieba ustanowi królestwo, które nigdy nie zostanie obrócone wniwecz. I to królestwo nie przejdzie na żaden inny lud, zmiażdży ono wszystkie owe królestwa i położy im kres, lecz samo trwać będzie po czasy niezmierzone”.

Mowa tu o Królestwie Bożym, o które miliony osób prosi w modlitwie, zwaną “Ojcze nasz”. Jest to jedyny rząd posiadający niezbędną moc do wyeliminowania przyczyn cierpień.

Właśnie ta kwestia stanowiła najpoważniejszy element nauk głoszonych przez Jezusa Chrystusa, gdy był tutaj na ziemi.

Jezus osobiście wyrzekł takie słowa: “Muszę oznajmiać dobrą nowinę o Królestwie Bożym, gdyż po to zostałem posłany.” Ew. Łukasza 4:43

Warto zastanowić się:

1. Co jeszcze na temat Królestwa Bożego mówi Biblia?

2. Czym ono dokładnie jest?

3. Czego dokona dla ludzi w przyszłości?

4. Kiedy sprawi, że na ziemi będzie się dziać wola Boża?

Czytaj więcej http://www.jw.org/pl/publikacje/czasopisma/wp20130901/koniec-cierpie%C5%84-ju%C5%BC-wkr%C3%B3tce/

Napisane przez: Rzymianka | 2013/02/20

Święta Wielkanocne (Easter)

Co oznacza termin Easter? Alexander Hislop w książce pt „Dwa Babilony” podaje wyjaśnienie, że nie jest to nazwa chrześcijańska, lecz ma pochodzenie chaldejskie.

Easter to nic innego jak Astarte, jeden z tytułów Beltis, królowej nieba. Kult Bel’a, czyli Baal’a, czyli Moloch’a i Astarte, czyli Ishtar znamy z relacji biblijnej.

 

Ten kult został bardzo wcześnie wprowadzony na tereny europejskie np. do Brytanii wraz z Drusami, tzw. “kapłanami gajów”.

Jeszcze w naszych czasach praktykowane jest w Brytanii przeskakiwanie, czyli „przejście przez ogień”. Jest to faktycznie część starożytnego kultu Baal’a.  Osoba, na którą padł los niegdyś była palona w ofierze. Starożytny Izrael zaraził się tym kultem od ościennych narodów, przez co między innymi ściągnął na siebie gniew Jehowy, który poprzez swojego proroka Jeremiasza mówi:

Czytaj dalej…

Napisane przez: Rzymianka | 2012/08/19

Czy Bóg stworzył Szatana?

Wiele osób obwinia Boga za istnienie zła na ziemi. Niektórzy mawiają nawet, że Bóg stworzył Szatana. Czy mają rację? I co Biblia mówi na ten temat.

W Liście do Jakuba 1:13,14 czytamy:
„Niech nikt, kto jest doświadczany, nie mówi: „Przez Boga jestem doświadczany”. Bóg bowiem nie może być doświadczany przez coś złego ani sam nikogo nie doświadcza. Ale każdy jest doświadczany, gdy go pociąga i nęci jego własne pragnienie. Potem pragnienie, gdy stanie się płodne, rodzi grzech; z kolei grzech, gdy zostanie popełniony, wydaje śmierć.”

I to prawda, że wiele nieszczęść sprowadzamy na siebie sami. Żądza władzy, zachłanność, pycha itp.. doprowadzają ludzi do łamania prawa Bożego, a to przysparza wielu udręk.

Jest jednak zło, na które nie mamy wpływu. W liście 1 Jana 5:19 czytamy, że: „…cały świat podlega mocy niegodziwca”.
a w Ewangelii Jana 17:15 „Nie proszę, żebyś ich zabrał ze świata, ale żebyś czuwał nad nimi z powodu niegodziwca”.
Z tego wynika, że istnieje „niegodziwiec”, któremu podlega cały świat. Kim jest ten niegodziwiec? Domyślamy się, że chodzi o Szatana Diabła. W Liście 2 Kor 4:4 został nawet nazwany „bogiem tego systemu rzeczy”, (wśród których bóg tego systemu rzeczy zaślepił umysły niewierzących…).

W związku z tym nasuwa się wiele pytań, ale odpowiedzmy sobie na jedno: Czy to Bóg stworzył Szatana? Czytaj dalej…

Napisane przez: Rzymianka | 2012/08/09

Jehowa o nas pamięta

Czytając ewangelię Mateusza warto zwrócić uwagę na opis rodowodu Jezusa a konkretnie werset 6 z 1 rozdziału:

„Jesse został ojcem Dawida, króla.
Dawid został ojcem Salomona, urodzonego przez żonę Uriasza;”

Jak wiemy Salomon był synem Dawida i Batszeby. Kim był Uriasz?

Uriasz Hetyta był jednym z mocarzy Dawida. Był też mężem pięknej Batszeby, z którą Dawid popełnił cudzołóstwo a kiedy nie udało się zatuszować zdrady, doprowadził do śmierci Uriasza.

Historię tę możemy przeczytać w 2 Księdze Samuela 11:1-27. Warto ją sobie w tym miejscu przypomnieć w całości:

„A na początku roku, w czasie, gdy królowie dokonują wypadów, Dawid posłał Joaba i z nim swoich sług oraz całego Izraela, żeby wytracili synów Ammona i oblegli Rabbę, natomiast Dawid przebywał w Jerozolimie.
A w porze wieczornej Dawid wstał ze swego łóżka i przechadzał się po płaskim dachu domu królewskiego; i z dachu ujrzał kąpiącą się kobietę, a ta kobieta odznaczała się bardzo pięknym wyglądem. Wtedy Dawid posłał i zapytał o tę kobietę, a ktoś powiedział: „Czyż to nie Batszeba, córka Eliama, żona Uriasza Hetyty?” Potem Dawid wysłał posłańców, żeby ją zabrać. Przyszła, więc do niego i on się z nią położył, chociaż właśnie uświęcała się z powodu swej nieczystości. Później wróciła do swego domu. Czytaj dalej…

Napisane przez: Rzymianka | 2012/07/30

Kim była żona Kaina?

W rozmowach z młodymi ludźmi często pada pytanie „Skąd Kain wziął sobie żonę?” Jaka jest biblijna odpowiedź na to pytanie?

Wiemy z Pisma Świętego, że nasi pierwsi rodzice mieli dwóch synów, których znamy z imienia: Kaina i Abla.

Czy to jednak oznacza, że Adam i Ewa nie mieli więcej dzieci?

Z Biblii dowiadujemy się, że mieli:

„I Adam żył sto trzydzieści lat. Potem został ojcem syna na swe podobieństwo, na swój obraz, i nazwał go imieniem Set. A dni Adama po zrodzeniu Seta było osiemset lat. W tym czasie został ojcem synów i córek. Tak więc wszystkich dni, które przeżył Adam, było ogółem dziewięćset trzydzieści lat; i umarł.” Ks. Rodzaju 5:3-5

Żoną Kaina mogła być któraś z jego sióstr lub dalszych krewnych. Adam i Ewa oprócz synów wymienionych wcześniej z imienia mieli mnóstwo innych dzieci obojga płci.

Biblia nie precyzuje ile lat miał Kain, kiedy po zabiciu Abla udał się do Ziemi Ucieczki i kiedy się ożenił. Wiemy jednak, że w tym czasie było już więcej ludzi na ziemi:

„Na to Jehowa rzekł do niego: „Toteż każdego, kto zabije Kaina, dosięgnie pomsta siedem razy”. I Jehowa opatrzył Kaina znakiem, żeby go nie uśmiercił nikt, kto go spotka. Wtedy Kain odszedł od oblicza Jehowy i osiedlił się w Ziemi Ucieczki na wschód od Edenu.” Ks. Rodz. 5:3-5 Czytaj dalej…

Napisane przez: Rzymianka | 2012/07/24

Cuda Jezusa nadzieją na zmartwychwstanie

Gdy umiera ktoś bliski odczuwamy głęboki smutek. Szczególnie bolesna jest śmierć nagła i która przychodzi za wcześnie. Jednak, jeśli wierzymy w zmartwychwstanie, to rozpacz po stracie bliskiej osoby nie przytłoczy nas. Nadzieję tę czerpiemy z Biblii. W Liście do Rzymian 15:4 czytamy:

„Albowiem wszystko, co niegdyś napisano, napisano dla naszego pouczenia, abyśmy przez naszą wytrwałość i przez pociechę z Pism mieli nadzieję.”

Jezus, jako władca będzie w stanie przywrócić życie ludziom, którzy zapadli w sen śmierci. Przedsmak tego mieli już Izraelici w I wieku n.e., kiedy to Jezus przebywał na ziemi i dokonywał wielu cudów, do których między innymi należało wskrzeszanie umarłych. Jezus już wtedy pokazał, że dzięki mocy Bożej ma władzę nad śmiercią . Oto trzy relacje opisujące te wydarzenia:

1. Wskrzeszenie syna wdowy z Nain wg Ewangelii Łukasza 7:11-17
„Wkrótce potem poszedł do miasta zwanego Nain, a z nim szli jego uczniowie oraz wielki tłum. Gdy się zbliżył do bramy miasta, oto wynoszono umarłego, który był jednorodzonym synem swej matki. Ona zaś była wdową. Był też z nią spory tłum z miasta. A gdy Pan ją ujrzał, ulitował się nad nią i rzekł do niej: „Przestań płakać”. Następnie podszedł, dotknął mar i niosący zatrzymali się, a on rzekł: „Młodzieńcze, mówię ci: Wstań!” I umarły usiadł, i począł mówić, on zaś oddał go jego matce. A ich wszystkich ogarnęła bojaźń i zaczęli wychwalać Boga, mówiąc: „Wielki prorok został wzbudzony wśród nas” oraz: „Bóg zwrócił uwagę na swój lud”. I ta wieść o nim rozeszła się po całej Judei i całej okolicznej krainie.” Czytaj dalej…

Starsze pozycje »

Kategorie

Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.